Odniesienie do Bawa meci’a 2:6

וְעַד מָתַי חַיָּב לְהַכְרִיז. עַד כְּדֵי שֶׁיֵּדְעוּ בוֹ שְׁכֵנָיו, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, שָׁלשׁ רְגָלִים, וְאַחַר הָרֶגֶל הָאַחֲרוֹן שִׁבְעָה יָמִים, כְּדֵי שֶׁיֵּלֵךְ לְבֵיתוֹ שְׁלשָׁה וְיַחֲזֹר שְׁלשָׁה וְיַכְרִיז יוֹם אֶחָד:

A do kiedy ma zawołać? Dopóki sąsiedzi nie dowiedzą się (o tym) [sąsiedzi miejsca znalezienia zaginionego przedmiotu, być może należącego do nich]. To są słowa R. Meira. R. Yehudah mówi: Trzy święta. A po ostatnim święcie siedem dni, aby mógł pójść do swojego domu po trzech, wrócić po trzech i zawołać jednego dnia. [(„aby mógł iść do swojego domu przez trzy dni” :) po usłyszeniu tego wezwania, aby mógł się upewnić, czy coś stracił. A jeśli widzi, że coś zgubił, zwraca trzy i pewnego dnia woła: „Zgubiłem to, a to są jego równopisy”. Halacha jest zgodna z R. Yehudah. Od czasu zburzenia świątyni postanowili, że będzie ona wywoływana w domach modlitwy i domach studiów. A wraz ze wzrostem liczby „entuzjastów”, którzy mówią: „Wszystkie zagubione przedmioty (znalezione) idą do króla”, zarządzili, że poinformuje on swoich sąsiadów i znajomych, i to wystarczy.]

Poznaj odniesienie do Bawa meci’a 2:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.